Γιατί με ενοχλούν τόσο πολύ οι φωνές των παιδιών μου; Γιατί κάθε βράδυ νιώθω ότι δεν θέλω να με αγγίξει κανείς; Γιατί έχω τόσα νεύρα;

Γιατί νιώθω πως όλα με ενοχλούν;

Ίσως να έχεις πάει σε συναυλίες Heavy Metal συγκροτήματος, σε Club με φωτορυθμικά, ή σε ένα κατάμεστο γήπεδο ποδοσφαίρου με φανατικούς οπαδούς του ΠΑΟΚ και όμως ποτέ δεν αισθάνθηκες στο παρελθόν έτοιμη να εκραγείς από την αισθητηριακή εισροή όσο μετά από ένα απόγευμα με το νήπιο και το βρεφάκι σου να παίζουν, να γκρινιάζουν ή να φωνάζουν ανά δύο δευτερόλεπτα «μαμά»!!! Και είτε διατηρείς την ψυχραιμία σου γιατί είσαι η μετενσάρκωση του Βούδα, είτε είσαι έτοιμη να εκραγείς σαν βόμβα, παράλληλα αναρωτιέσαι γιατί σου συμβαίνει αυτό και τι έχει αλλάξει τόσο σε σένα που ανεχόσουν ένα στάδιο παοκτσιδες αλλά όχι ένα σαλόνι με τα παιδάκια σου να παίζουν χαρούμενα και να τσιρίζουν ευτυχισμένα!

Τι είναι η αισθητηριακή υπερφόρτωση;

Γιατί ξαφνικά σε ενοχλούν όλα; Γιατί είσαι τόσο alert εσύ και όλες οι αισθήσεις σου; Ο σκύλος που γαβγίζει και θέλει να βγει βόλτα, ο λευκός ήχος που ξέχασες να κλείσεις, το μωρό που κλαίει, το μεγαλύτερο παιδί που ζητάει προσοχή και θέλει να σου δείξει την καινούργια του ζωγραφιά! Γιατί θες να ανοίξεις την πόρτα και να φύγεις;
Για όλα αυτά δεν φταίει το ότι εσύ ξαφνικά έγινες περίεργη ή υπερβολικά μυγιάγγιχτη περσόνα που δεν ανέχεται να την αγγίζουν τα ίδια της τα παιδιά ή ο/η σύντροφος. Οι επιστήμονες με απλά λόγια μας εξηγούν ότι αυτό που βιώνουμε την δεδομένη στιγμή λέγεται αισθητηριακή υπερφόρτωση. Ο εγκέφαλος μας δηλαδή λαμβάνει περισσότερα ερεθίσματα μέσω των αισθήσεων του από αυτά που είναι σε θέση να επεξεργαστεί. Και πολύ απλά βγαίνει off.

Από ποιες πηγές λαμβάνει ο εγκέφαλος μας αισθητηριακά ερεθίσματα;

Όραση
Ακοή
Οσμή
Αφή
Γεύση
Από το αιθουσαίο σύστημα μέσα στο αυτάκι μας που ανιχνεύει κινήσεις και αλλαγή της θέσης μας
Από το ιδεοδεκτικό σύστημα στους μύες και τις αρθρώσεις που μας ενημερώνει για την θέση του σώματος μας στον χώρο
και τέλος από τα όργανα και το δέρμα μέσω της ενδοδεκτικότητας

Και ενώ όλοι μας έχουμε τις ίδιες πηγές αισθητηριακών εισροών ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε και εσωτερικεύουμε τις εισροές αυτές είναι διαφορετικός σε κάθε άνθρωπο. Έτσι κάποιοι είμαστε πιο ευαίσθητοι στους ήχους ενώ κάποιοι άλλοι αναστατωνόμαστε πιο εύκολα με ένα δυνατό φως. Το δε φάσμα της επεξεργασίας αισθητηριακών δεδομένων εντός του οποίου η αντίληψη μας σε αυτό θεωρείται φυσιολογική είναι αρκετά ευρύ.

Έτσι κάθε ημισφαίριο του εγκεφάλου μας μπορεί να επεξεργαστεί κάθε φορά μια συγκεκριμένη ποσότητα πληροφοριών. Όταν ο εγκέφαλος μας παθαίνει overdose από την πληροφορία αλλάζει τις προτεραιότητες του σταματά να σκέφτεται λογικά και μπαίνει σε survival mode. Fight or Flight;

Δηλαδη να φύγω ή να ουρλιάξω; Η πληροφορία λοιπόν αυτή πολλαπλασιάζεται κατά πολύ όταν είσαι μητέρα! Μια μητέρα καλείται μέσα στην ίδια μέρα να ανταποκριθεί σε πολλαπλούς ρόλους και να καλύψει πολλές διαφορετικές ανάγκες, να επιλύσει πολλά καθημερινά προβλήματα λιγότερο ή περισσότερο σοβαρά.

Όλα αυτά της δημιουργούν απίστευτο άγχος! Παράλληλα ως γονείς είμαστε συνεχώς διαθέσιμοι και σωματικά και ψυχικά, ενώ παράλληλα οι ευκαιρίες για αποσυμφόρηση είναι ελάχιστες! Και φυσικά το sensory overload δεν είναι μια κατάσταση που την βιώνουν μόνο οι μητέρες αλλά και οι πατέρες ή άλλοι φροντιστές.

Tips για να μην πάθω αισθητηριακή υπερφόρτωση;

Και τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε τον εαυτό μας και να ανταποκριθούμε όπως θέλουμε ως ενήλικες εκείνη την στιγμή; Αρχικά, είναι πολύ σημαντικό να πατήσουμε ένα δευτερόλεπτο το STOP και να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει στο σώμα και στο μυαλό μας!

Και όσο πιο νωρίς το συνειδητοποιήσουμε τόσο πιο γρήγορα θα ηρεμήσουμε και τόσο πιο εύκολα θα επανέλθουμε! Δεν είναι ότι δεν είμαστε φτιαγμένοι να αντιμετωπίζουμε το χάος ή ότι δεν είμαστε ικανές να τα καταφέρουμε!

Απλά ο εγκέφαλος δεν είναι σε θέση να επεξεργαστεί τόσα ερεθίσματα και σίγουρα όχι με ψυχραιμία. Άρα, τουλάχιστον μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί αισθανόμαστε θυμό ή εκνευρισμό ή πανικό και έτσι δεν θα έχουμε επιπλέον τύψεις για την συμπεριφορά μας.

Αρχικά μπορούμε να μιλήσουμε για το πώς να προλάβουμε την αισθητηριακή υπερφόρτωση.
Είστε σίγουρες οτι όλα αυτά τα θορυβώδη παιχνίδια μέσα στο σαλόνι σας είναι απαραίτητα; Μήπως το παιδί έχει καιρό να παίξει με κάποιο; Εξαφανίστε τοοο!!! Τα υπόλοιπα μήπως θα μπορούσαν να μεταφερθούν στο δωμάτιο του και να τα παίζει εκεί; Αν το τικ τοκ ενός ρολογιού μας ενοχλεί ή ο απορροφητήρας μας εκνευρίζει τον κλείνουμε γρήγορα. Η τηλεόραση καλό είναι να μην είναι όλη μέρα ανοιχτή ενώ η μουσική δεν χρειάζεται να είναι πάντα παιδική. Η αισθητηριακή υπερφόρτωση συχνά προέρχεται από πηγές που αγνοούμε όπως ένα ραδιόφωνο.
Αφού σώσαμε τα αυτάκια μας ας σώσουμε και τα ματάκια μας. Αν το σπίτι μας είναι φορτωμένο με πολλά αντικείμενα ίσως το να ξεφορτωθούμε ή να αποθηκεύσουμε ότι δεν μας είναι τώρα απολύτως απαραίτητο μας κάνει καλό. Ένα σχετικά άδειο σπίτι είναι εύκολα διαχειρίσιμο και μας ξεκουράζει οπτικά.
Αν τα απτικά ερεθίσματα σας υπερδιεγείρουν προσπαθείστε να παίρνετε μικρά διαλείμματα μέσα στην ημέρα από το να σας αγγίζει κάποιος. Στο τέλος της ημέρας εξηγήστε στον σύντροφο σας πως νιώθετε από το να κρατάτε συνεχώς ένα μωρό πάνω σας και ορίστε ένα χρονικό διάστημα μετά το κοίμισμα των παιδιών ως προσωπικό χρόνο κατά τον οποίον δεν σας αγγίζει κανείς- ένα ντούζ στον χρόνο αυτό είναι συχνά ανακουφιστικό για όσες νιώθουμε touched out!
Φροντίζουμε να αποφεύγουμε να περνάμε πολύ χρόνο σε μεγάλα πολυκαταστήματα ή εμπορικά κέντρα αν νιώθουμε ότι μας κουράζουν. Αν είμαστε υποχρεωμένες να πάμε, φροντίζουμε να μην έχουμε προγραμματισμένη άλλη δραστηριότητα μετά για να χαλαρώσουμε. Οι βόλτες στο δάσος ή στην θάλασσα είναι συνηθως ανακουφιστικές όποτε είναι καλο να τις έχουμε στο προγραμμα μας. Κάτι που μας διαφεύγει ενώ είναι πολύ σημαντικό είναι ο χρόνος στην οθόνη που αποτελεί ένα πολύ ισχυρό ερέθισμα για το μυαλό μας. Περιορίστε τον και αποφύγετε τελειώς την έκθεση σας πριν τον ύπνο.

Tips για την στιγμή της έκρηξης από αισθητηριακή υπερφόρτωση;

Τι κάνουμε αν τελικά βρεθούμε στην δύσκολη θέση που τα ισχυρά αισθητηριακά ερεθίσματα που δεχτήκαμε μας έχουν φέρει ένα βήμα πριν την κατάρρευση ή την έκρηξη; Αν δεν μπορούμε να πάρουμε κανένα διάλειμμα προσπαθούμε να ανταποκριθούμε όσο δύσκολο και αν είναι με ηρεμία και να αντιμετωπίσουμε ένα ένα τα μέτωπα ξεκινώντας από το πιο εύκολο και προχωρώντας στο πιο δύσκολο.

Έτσι αν έχω στο σπίτι ένα νήπιο που καταλαβαίνει τι του λέω και μπορώ να συνεννοηθώ θα του εξηγήσω την κατάσταση και θα του ζητήσω να με βοηθήσει. Η βοήθεια μπορεί να είναι εν προκειμένω το να περιμένει 5 λεπτά για να του δώσω αυτό που θέλει ή το να κάνει λίγη υπομονή ή λίγη ησυχία. Φυσικά, αν συνεργαστεί, το επιβραβεύουμε!
Προσπαθήστε σε όλη την διάρκεια της ημέρας να είστε σε επαφή με τον εαυτό σας ώστε να προλάβετε την αισθητηριακή υπερφόρτωση και να δράσετε πριν φτάσετε στο σημείο που εξοργίζεστε.
Για να ηρεμήσουμε βοηθάει το να ακουμπήσουμε με την πλάτη σε έναν τοίχο (αυτο απομονώνει τα ερεθίσματα τουλάχιστον από πίσω μας και μας βοηθά να επανέλθουμε στο εδώ και τώρα), το να κουνήσουμε το κεφάλι μας, το να πιέσουμε ένα stress ball επίσης μπορούν να μας γειώσουν. Όπως και το να καθίσουμε κάτω ή το να αλλάξουμε δωμάτιο μαζί με τα παιδιά. Μπορούμε να πιούμε ένα ρόφημα με καλαμάκι ή να μασήσουμε κάτι τραγανό (δώστε και στα παιδιά μπορεί να πεινάνε και αν μασάνε κάτι δεν θα φωνάζουν!!!)
Αν φτάσεις να φωνάξεις είναι απλά οκ. Είμαστε άνθρωποι με συγκεκριμένες αντοχές που δοκιμάζονται συνεχώς. Ακόμα και αν τελικά εκραγούμε αυτό δεν μας κάνει κακιές μαμάδες! Για το παιδι μας θα είμαστε πάντα η καλύτερη μαμά του κόσμου. Τα παιδιά είναι πανέξυπνα και τόσο ανοιχτά, χωρίς συναισθηματικές άμυνες ενώ αντιλαμβάνονται όλα τα αυθεντικά μας συναισθήματα και είναι σε θέση να τα επεξεργαστούν και να τα κατανοήσουν.

Σημαντική Σημείωση: Οι πληροφορίες αυτού του ιστότοπου προορίζονται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν πρέπει να υποκαθιστούν τις ιατρικές συμβουλές του γιατρού, του παιδίατρου ή άλλου επαγγελματία υγείας.

Σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε: