Η μυκητίαση στις θηλές είναι μια συχνή λοίμωξη που αντιμετωπίζουν πολλές θηλάζουσες μητέρες. Προκαλείται από τον μύκητα Candida albicans και μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο, αίσθημα καύσου, ερυθρότητα και ευαισθησία στις θηλές. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να επηρεάσει τον θηλασμό και να προκαλέσει δυσφορία τόσο στη μητέρα όσο και στο βρέφος.
Πώς θα καταλάβω ότι έχω μυκητίαση;
Η μυκητίαση στις θηλές συνυπάρχει συχνά με ματωμένες ή πληγωμένες θηλές αφού βρίσκει με αυτό τον τρόπο πρόσφορο έδαφος ο μύκητας να αναπτυχθεί και να εξαπλωθεί. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε συνδυασμό με στοματίτιδα του βρέφους που συχνά προκαλείται κατόπιν χορήγησης αντιβιοτικών σκευασμάτων.
Ο ζεστός και υγρός μαστός από τους συχνούς θηλασμούς είναι το τέλειο περιβάλλον ανάπτυξης του μύκητα Candida albicans και είναι πολύ εύκολο πριν καν καταλάβουμε ότι έχουμε προσβληθεί, να μεταδώσουμε τον μύκητα και στο μωρό μας, μέσω της επαφής του με το στήθος.

Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
Έντονος, καυστικός πόνος στις θηλές, που μπορεί να επιδεινώνεται κατά τον θηλασμό σε συνδυασμό με ενοχλητικό κνησμό ή ευαισθησία στο άγγιγμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε περιπτώσεις μυκητιάσεων στις θηλές, μέχρι και το ρεύμα αέρα στην ατμόσφαιρα μπορεί να είναι εξαιρετικά ενοχλητικό.
Τοπικά στην περιοχή αναφέρεται συχνά η αίσθηση μικρών τσιμπημάτων ή η αίσθηση καύσου ενώ πιο σπάνια, η παρουσία λευκών ή γυαλιστερών αλλοιώσεων στις θηλές θα πρέπει να μας υποψιάσει. Αναφορικά με τη συμπτωματολογία στα βρέφη, αυτή περιλαμβάνει λευκά σημάδια στη γλώσσα ή στο εσωτερικό της στοματικής κοιλότητας, πάνω και γύρω από τη γλώσσα, μέχρι και στην περιοχή της υπερώας ή πίσω από τα χείλη. Διαπιστώνουμε πως αν σκουπίσουμε τη γλώσσα ή τις λευκές κηλίδες με βρεγμένη γαζούλα, δεν φεύγουν.
Σε περίπτωση που εντοπίζουμε τέτοια σημάδια επικοινωνούμε άμεσα με τον παιδίατρο ο οποίος θα συνταγογραφήσει την κατάλληλη τοπική αγωγή και σε συνεννόηση με τον προσωπικό μας γιατρό λαμβάνουμε κι εμείς τοπικά στους μαστούς αντίστοιχη αγωγή, ακόμη κι αν δεν έχουμε εμφανίσει συμπτώματα.

Είναι όντως μυκητίαση;
Δεν συνεπάγεται κάθε πόνος ή ενόχληση στους μαστούς, μόλυνση από μύκητες, ωστόσο. Συχνά οι αιτίες μπορεί να διαφέρουν. Είναι σημαντικό η θηλάζουσα να είναι σε θέση να διαχωρίσει τη μυκητίαση από άλλες αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν πόνο στις θηλές, όπως ο αγγειόσπασμος ή η λάθος τοποθέτηση του μωρού στο μαστό.
Ο αγγειόσπασμος προκαλείται από τη σύσπαση των αιμοφόρων αγγείων της θηλής και συνήθως συνοδεύεται από αλλαγή στο χρώμα της θηλής (από λευκό σε μπλε ή μοβ) και έντονο πόνο που εμφανίζεται κυρίως μετά τον θηλασμό και μπορεί να αντανακλά και πίσω στην πλάτη.
Από την άλλη, η λανθασμένη τοποθέτηση του μωρού μπορεί να προκαλέσει πληγές και τραυματισμούς στις θηλές, με αποτέλεσμα τον πόνο. Αν ο πόνος δεν συνοδεύεται από γυαλιστερές ή λευκές αλλοιώσεις, κνησμό ή έντονο καύσο, τότε πιθανώς δεν πρόκειται για μυκητίαση και θα πρέπει να εξεταστούν άλλες αιτίες δυσφορίας.
Υπάρχει πρόληψη για την μυκητίαση στις θηλές;
Το Α και το Ω αναφορικά με την πρόληψη της μυκητίασης στις θηλές είναι η σωστή υγιεινή της περιοχής των μαστών.
Συγκεκριμένα, διατηρούμε πάντα καθαρή και στεγνή την περιοχή γύρω από τη θηλαία άλω. Πλενόμαστε με απλό νεράκι μια φορά την ημέρα ενώ αν χρησιμοποιήσουμε σαπούνι επιλέγουμε κάτι με ουδέτερο και φιλικό ph για το ευαίσθητο δέρμα των θηλών.
Επιλέγουμε βαμβακερά σουτιέν ή φανελάκια θηλασμού τα οποία φροντίζουμε να αλλάζουμε συχνά, ειδικά αν το στήθος μας στάζει συχνά γάλα. Πολύ σημαντική οδηγία εδώ, αφορά τα κοχύλια και τα επιθέματα θηλασμού. Χρησιμοποιήστε τα με φειδώ, μόνο όταν είναι πραγματικά απαραίτητα και φροντίστε να τα ανανεώνετε συχνά. Αν χρησιμοποιείτε κοχύλια, καλό είναι να πλένονται 2-3 φορές τη μέρα και να στεγνώνουν καλά.

Ένας μαστός εγκλωβισμένος σε ένα κοχύλι με υπολείμματα γάλακτος για ώρες σε συνδυασμό με την αυξημένη θερμοκρασία που αναπτύσσεται στην περιοχή αυτή είναι το καλύτερο περιβάλλον ανάπτυξης του μύκητα. Το ίδιο ισχύει και σε περιπτώσεις επιθεμάτων θηλασμού που μένουν νωπά και κολλημένα πάνω στις θηλές και δεν επιτρέπουν στην περιοχή να αερίζεται. Θυμηθείτε, θέλουμε την περιοχή καθαρή και στεγνή, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι μπορεί να αλλάζουμε φανελάκι κάθε 3 ώρες.
Προσέχουμε ιδιαίτερα τα αντικείμενα του μωρού που έρχονται σε επαφή με το στόμα του. Πιπίλες, μπιμπερό, μασητικά, παιχνίδια καθαρίζονται σχολαστικά με ζεστό σαπουνόνερο και στεγνώνονται στον αέρα. Μην τα αφήνετε για ώρες μέσα σε αποστειρωτή.
Ακολουθούμε μια όσο το δυνατόν πιο πλούσια και ισορροπημένη διατροφή με πολλές πηγές προβιοτικών, των καλύτερων μαχητών έναντι του μύκητα Candida. Γιαούρτι με την πέτσα, κεφίρ, τουρσιά και γενικά προϊόντα ζύμωσης θα αποτελέσουν την πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού σας έναντι της μυκητίασης.
Κι αν παρουσιάσω τελικά μυκητίαση στις θηλές;
Aρχικά, ψυχραιμία! Η μυκητίαση στις θηλές μπορεί υπό περιπτώσεις να εξελιχθεί σε ένα επίμονο βάσανο αλλά η αλήθεια είναι ότι είναι από τις πιο συχνές επιπλοκές κατά τη διάρκεια του θηλασμού και υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης.
Εάν παρατηρήσετε συμπτώματα μυκητίασης στις θηλές, είναι σημαντικό να δράσετε άμεσα. Σε συνεννόηση με τον γιατρό σας και μια σύμβουλο θηλασμού IBCLC θα εφαρμόσετε τοπικά αντιμυκητιασικά σκευάσματα ενώ θα επικοινωνήσετε άμεσα με τον παιδίατρο ώστε να χορηγήσει αντίστοιχη αγωγή για το στόμα του βρέφους.
Είναι ανώφελο να λαμβάνει αγωγή ένας από τους δύο (μητέρα – βρέφος) ακόμη κι αν ο άλλος δεν έχει συμπτώματα καθώς είναι θέμα χρόνου να εμφανιστούν.

Σε συνδυασμό με την διατροφή σας συζητήστε με τον γιατρό σας την πρόσληψη έξτρα προβιοτικών μέσω φαρμακευτικών σκευασμάτων ενώ αποκλείστε εντελώς από τη διατροφή σας τη ζάχαρη για ένα χρονικό διάστημα. Καλό είναι να περιορίσετε επίσης, αν όχι να αποκλείσετε, λευκά άλευρα, ζυμαρικά και αλκοόλ. Οι υδατάνθρακες αποτελούν αγαπημένη τροφή των μυκήτων και περιορίζοντάς τους, τους οδηγούμε σε «ασιτία».
Τέλος, εφιστώ ξανά την προσοχή στην υγιεινή θηλάζουσας και βρέφους. Οτιδήποτε βάζει στο στόμα το μωρό απολυμαίνεται και στεγνώνεται καταλλήλως ενώ η θηλάζουσα μεριμνεί για την καθαριότητα και τον σωστό αερισμό της περιοχής. Περιορίστε τη χρήση κοχυλιών και επιθεμάτων θηλασμού, αν είναι δυνατόν καταργήστε τα εντελώς για όσο εξελίσσεται η μυκητίαση. Φορέστε άνετα βαμβακερά ρούχα και εσώρουχα ενώ αν οι συνθήκες το επιτρέπουν κυκλοφορείτε γυμνή από τη μέση και πάνω όταν βρίσκεστε στο σπίτι ώστε να αερίζονται επαρκώς οι θηλές και να επουλώνονται φυσικά τυχόν πληγές στην περιοχή. Θυμηθείτε να κλείσετε μόνο της κουρτίνες όταν κυκλοφορείτε topless.
Συνεχίζω να θηλάζω αν έχω μύκητες εγώ ή το μωρό μου;
Φυσικά! Είπαμε, η μυκητίαση μπορεί να αποδειχθεί ένας δύσκολος αντίπαλος αλλά σε καμία περίπτωση δε διακυβεύεται εδώ η πορεία του θηλασμού. Η έγκαιρη διάγνωση, η από κοινού θεραπεία μητέρας – βρέφους ανεξαρτήτως συμπτωμάτων και η σωστή προσαρμογή της διατροφής σας αποτελούν ισχυρά όπλα στην φαρέτρα σας έναντι του μύκητα Candida.
Εάν τα συμπτώματα επιμένουν ενώ ακολουθείτε όλα τα παραπάνω, είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε έναν γιατρό ή πιστοποιημένο σύμβουλο θηλασμού IBCLC για περαιτέρω καθοδήγηση.
Σημαντική Σημείωση: Οι πληροφορίες αυτού του ιστότοπου προορίζονται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν πρέπει να υποκαθιστούν τις ιατρικές συμβουλές του γιατρού, του παιδίατρου ή άλλου επαγγελματία υγείας.
Σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε:


















Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.