Η μητρότητα αποτελεί μεγάλη μετάβαση, αν όχι τη μεγαλύτερη, στη ζωή μιας γυναίκας με σημαντικό αντίκτυπο στην προσωπικότητά της. Έχουμε συνηθίσει να αναδεικνύουμε και να αναπαράγουμε τις πιο δύσκολες πτυχές της γονεϊκότητας όπως η έλλειψη ύπνου και προσωπικού χρόνου ή η αλλαγή στην κοινωνική μας ζωή και στη σχέση μας με τον/την σύντροφό μας όμως, τί θα λέγατε αν σήμερα γυρνούσαμε το νόμισμα από την άλλη πλευρά;

Αφορμή για το σημερινό άρθρο στάθηκε μια έρευνα στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ, ανέδειξε μια άλλη πλευρά της μητρότητας, όχι τόσο πολυσυζητημένη. Μίλησε, λοιπόν, για το θετικό πρόσημο που αφήνει η μητρότητα στη ζωή μιας γυναίκας ως προς την προσωπική αλλά και επαγγελματική της εξέλιξη.

Η μητρότητα, όπως και κάθε άλλη μεγάλη πρόκληση, μπορεί να οδηγήσει παράλληλα σε μια βαθιά, ουσιαστική ανάπτυξη και προσωπική εξέλιξη.

Πώς μπορεί η μητρότητα να οδηγήσει σε προσωπική εξέλιξη, παρά τις δυσκολίες της;

Ήδη από την πρώτη βρεφική ηλικία καλούμαστε ως μητέρες (και συνήθως βασικοί φροντιστές του μωρού) να αναγκαστούμε να εντοπίσουμε και να αποκωδικοποιήσουμε μηνύματα και σημάδια που στέλνει το μωρό μας προκειμένου να ανταποκριθούμε στη φροντίδα του. Αυτό μας ωθεί στο να βγούμε από τη δική μας οπτική των πραγμάτων, να «ξεχάσουμε» προσωρινά τον τρόπο με τον οποίο έχουμε μάθει να επικοινωνούμε και να συντονιστούμε περισσότερο με το βρέφος.

Οξύνει την ενσυναίσθηση, την αντίληψη και την ταχύτητα με την οποία ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα του μωρού μας και, αν το καλοσκεφτείτε, δεν περιορίζεται καν στο παιδί. Πολλές γυναίκες από τότε που γίνονται μητέρες έχουν την ικανότητα να συναισθάνονται περισσότερο τον σύντροφο, τους φίλους και τους συνεργάτες.

Mια πυρηνική θα λέγαμε αλλαγή που συντελείται με τον ερχομό του μωρού είναι ένα ξεκαθάρισμα προτεραιοτήτων. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει κοινωνικές συναναστροφές, επαγγελματική κατάσταση, προσωπικούς στόχους και επιθυμίες. Οι γυναίκες αφού γίνουν μητέρες δεν βλέπουν πλέον τον εαυτό τους μόνο ως σύζυγο ή εργαζόμενη. Έτσι, όταν κάτι δεν πάει καλά σε έναν τομέα της ζωής τους, δεν κλονίζονται τόσο έντονα. Στέκονται με περισσότερη αυτοπεποίθηση και δυναμισμό στον επαγγελματικό στίβο ενώ ταυτόχρονα θέτουν όρια πολύ πιο εύκολα και αποτελεσματικά.

Είναι σαν να μπαίνει ένα πολύ ουσιώδες φίλτρο στρες, θα λέγαμε. Μετά τη μητρότητα είναι πολύ πιο ξεκάθαρο τί αξίζει την προσοχή μας και τί όχι αφήνοντας έξω ένα μεγάλο και συχνά περιττό φορτίο άγχους, τύψεων, ενοχών και απογοητεύσεων. Κάποτε μια μαμά μου είχε πει, «Κρατάω ζωντανό ολόκληρο άνθρωπο 24/7, υπάρχει κάτι πιο απαιτητικό από αυτό;». Και είχε δίκιο. Δεν υπάρχει.

Κάτι πολύ σημαντικό που αξίζει να αναφέρουμε εδώ είναι αυτό που πολύ συχνά θα ακούσουμε από μια νέα μαμά, ότι πενθεί την παλιά της ζωή, ψάχνει να βρει τον νέο της ρόλο, νιώθει μετέωρη και ξένη. Όταν λοιπόν σαν εξελικτικό στάδιο, σαν άλλη κάμπια που μεταμορφώθηκε σε πεταλούδα, φτάσει τελικά να καταλαγιάσει η φουρτούνα μέσα της, βρεθεί να πατά πιο γερά στα πόδια της και αρχίσει σιγά σιγά να βρίσκει τις ισορροπίες της, αν έχει το κατάλληλο υποστηρικτικό πλαίσιο και τις κεραίες της αυτοφροντίδας της ανοιχτές, θα γίνει κάτι μαγικό. Θα αναγεννηθεί.

Θα είναι σαν ξαφνικά να εμφανίζονται μπροστά της όλα αυτά που ήταν καλά κρυμμένα χρόνια. Ποια είναι, που πάει, ποια θέλει να γίνει, που θέλει να φτάσει. Θα βάλει τον εαυτό της για πρώτη φορά στο επίκεντρο με τον πιο ουσιαστικό τρόπο και το μόνο που έχει να προκύψει είναι προσωπική εξέλιξη, σε κάθε τομέα.

Αυτό δηλαδή που μέχρι πρότινος λειτουργούσε σαν αλυσίδες στα πόδια, γίνεται τώρα φτερά στην πλάτη, φλόγα στην καρδιά και μας οδηγεί ακριβώς εκεί που πρέπει. Φυσικά, δεν είναι ευθύνη του μωρού μας ούτε αν νιώσουμε κάποια στιγμή ότι έχουμε βαλτώσει αλλά ούτε κι αν πατήσουμε γερά στα πόδια μας και ανανοηματοδοτήσουμε την πορεία μας. Δεν είναι παρά διαφορετικές πίστες του ίδιου παιχνιδιού, διαφορετικές φάσεις της μεταμόρφωσης αυτής που λέγεται «μητρότητα».

Τι χρειάζονται οι γυναίκες για να ωφεληθούν από τη μητρότητα;

Ωραία όλα αυτά που συζητάμε σήμερα αλλά, δεν είναι πάντα δεδομένα ή εφικτά να συμβούν για κάθε νέα μαμά εκεί έξω. Είναι πολύ σημαντικό για μια γυναίκα να έχει ήδη αναπτύξει έναν βαθμό προσωπικής ταυτότητας πριν αποκτήσει παιδιά. Ένα μονοπάτι, μια πορεία. Ακόμη κι αν αυτή ανατραπεί πλήρως στη συνέχεια και επανασχεδιαστεί εντελώς διαφορετική, είναι σημαντική για να βοηθήσει τη μητέρα να επανέλθει στο κέντρο της μετά τη μητρότητα.

Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι ένα υποστηρικτικό περιβάλλον. Χρειάζεται ανθρώπους γύρω της που αποδέχονται τις δυσκολίες της, καθώς προσπαθεί να καταλάβει ποια είναι ως μητέρα και πώς θα ενσωματώσει τη μητρότητα στην ταυτότητά της. Η πίεση και οι προσδοκίες να «γίνει μητέρα με συγκεκριμένο τρόπο» μπορεί να αποτελέσουν εμπόδιο στο πώς θα βιώσουν τη μητρότητα, ιδιαίτερα όταν οι γυναίκες αισθάνονται ότι δεν ανταποκρίνονται στα κοινωνικά πρότυπα.

Αν διανύετε απαιτητικές μέρες, αν είστε στην καρδιά του κυκλώνα, στα πιο σκοτεινά μονοπάτια της μητρότητας, θέλω αυτό το άρθρο να λειτουργήσει σαν υπόσχεση για εσάς. Όχι σχετικά με τον ύπνο ή το άγχος αποχωρισμού του μωρού σας, αλλά σχετικά με εσάς. Θα έρθουν μέρες που θα δημιουργηθεί χώρος στο μυαλό και στην καρδιά σας, κενό στα πρωινά σας, μέρες που θα πάψετε να λειτουργείτε σαν αποκλειστικά για το μωρό σας. Θα γίνει ένα εσωτερικό κλικ και οι προβολείς θα ανάψουν δείχνοντας εσάς και μόνο. Να είστε εκεί, να τους δείτε και να μη τους καλύψετε. Αυτή η στιγμή θα είναι η στιγμή σας.

Σημαντική Σημείωση: Οι πληροφορίες αυτού του ιστότοπου προορίζονται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν πρέπει να υποκαθιστούν τις ιατρικές συμβουλές του γιατρού, του παιδίατρου ή άλλου επαγγελματία υγείας.

Σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε: