Η οικογένειά σας πρόκειται να μεγαλώσει κι άλλο σύντομα και έχετε φροντίσει να προετοιμάσετε όσο καλύτερα μπορείτε το μεγαλύτερο παιδάκι σας. Έχετε πάρει σχετικά βιβλία, έχετε κάνει όμορφες συζητήσεις, έχετε αναδιαμορφώσει το σπίτι σας ώστε η υποδοχή να γίνει ομαλά, τα έχετε φροντίσει όλα!

Τί σημασία έχει;

H υποδοχή του μωρού από το μεγαλύτερο παιδάκι σας, πολύ πιθανόν να μοιάζει κάπως έτσι:

Έι! Είπες πώς μόλις έρθει το αδερφάκι μου θα μπορώ να παίζω μαζί του, θα μοιραζόμαστε τα παιχνίδια μας και θα περνάμε ωραία μαζί. Αυτό ούτε να καθίσει δε μπορεί!

Το μεγαλύτερο σας παιδάκι, αργά ή γρήγορα -μάλλον γρήγορα- θα βιώσει μια απογοήτευση που δεν θα μπορεί να αλληλεπιδρά με τον τρόπο που θα ήθελε με το μικρότερο μέλος της οικογένειας. Σταθείτε δίπλα του με συμπόνια, περίμενε εναγωνίως την παρέα του, τον σύμμαχό του σε κάθε τρελό παιχνίδι και το αποτέλεσμα δεν είναι κάτι που το ικανοποιεί ιδιαίτερα.

Οκ μαμά, το είδαμε, μας είδε, πότε φεύγει;

Ναι, είχατε συζητήσει πολύ. Ναι, είχατε διαβάσει κάθε σχετικό βιβλίο. Ναι, είχατε ζωγραφίσει την οικογένειά σας με ένα έξτρα μέλος. Τί σημασία έχουν όλα αυτά; To νηπιάκι σας πήρε τόσο «βαριά» την έλευση του νέου μέλους που δε χάνει ευκαιρία να δείχνει την πόρτα της εξόδου στον μικρό αυτό «εισβολέα».

Προσπαθήστε να χειριστείτε την κατάσταση με χιούμορ. Το μεγάλο σας παιδάκι στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο μεγάλο και το μόνο που κάνει ενώ αρνείται να δεχτεί το νεογέννητο αδερφάκι του είναι να… το δέχεται. Σας μπέρδεψα; Κρατήστε μόνο ότι η συμπεριφορά του αυτή είναι απόλυτα φυσιολογική και δεν αποτελεί παρά έναν μηχανισμό διαχείρισης και αποδοχής της νέας συνθήκης. Είναι μέρος της διαδικασίας αποδοχής και συνειδητοποίησης, η αρχική του αυτή άρνηση.

Οκ, δε θα το στείλουμε πίσω αλλά κάντε το να ησυχάσει επιτέλους, μου έχει πάρει τα αυτιά με το κλάμα του!

Εδώ θέλω να είστε ειλικρινείς! Υπάρχει άραγε γονιός που να μην δυσφορεί με το κλάμα και την ανησυχία του ίδιου του του νεογέννητου, ακόμη; Φανταστείτε την ενόχληση και τον εκνευρισμό του μεγαλύτερου παιδιού της οικογένειας που, σε τελική ανάλυση, δεν είναι δική του επιθυμία, αρμοδιότητα και ευθύνη αυτό το μωρό, κι όμως, αναγκάζεται να κοιμάται και ξυπνάει με τα κλάματά του. Enough said, έχουν απόλυτο δίκιο εδώ, δεν μπορώ να πω τίποτα παραπάνω.

Από τότε που ήρθε σπίτι μας το μωρό η μαμά έχει μόνιμα τα χέρια της απασχολημένα. Είτε ταΐζει, είτε αλλάζει, είτε κοιμίζει. Δε παίζει πια μαζί μου όπως πριν και δε με κάνει πολλές αγκαλιές. Θέλω να ξαναμπει πίσω στην κοιλιά της, περνούσαμε καλύτερα χωρίς αυτό!

Άουτς, αυτό πόνεσε. Και πόνεσε γιατί είναι σκέψεις που οι ίδιοι πρώτοι έχουμε κάνει. Από πολύ νωρίς με το δεύτερο παιδί στο σπίτι θα συνειδητοποιήσουμε μια άβολη αλήθεια. Τα χέρια μας δε φτάνουν ποτέ για όσα θα θέλαμε να κάνουμε και ενώ έχουμε σαν μέλημά μας κάθε μέρα από το πρωί να μη στερήσουμε την καθημερινότητα που είχε το πρώτο μας παιδάκι, τελικά φτάνει νύχτα και δεν έχουμε παίξει όσο θα θέλαμε μαζί του, μπορεί να μην έχουμε καταφέρει να το πάρουμε ούτε μια αγκαλιά.

Ας αλλάξουμε οπτική και ας αποδεχθούμε ότι με την έλευση του νέου μέλους καλούμαστε όλοι να αναπροσαρμόσουμε το πρόγραμμα και τις προτεραιότητές μας. Δεν μπορεί να μην αλλάξει τίποτα γιατί έχουν αλλάξει όλα, πια. Είμαστε οικογένεια με 4 και όχι 3+1. Είναι μια επώδυνη συνειδητοποίηση αυτή γιατί μπλέκεται επιδέξια και με δικά μας τραύματα ανεπάρκειας και ενοχής αλλά, στην πραγματικότητα είναι απλά η αλήθεια και μόλις την αποδεχτούμε είναι η στιγμή που θα αρχίσουμε να βρίσκουμε τα πατήματά μας ως οικογένεια ξανά.

Αγάπες, νομίζω ότι η μεγαλύτερη παγίδα που πέφτουμε όταν ετοιμαζόμαστε να φέρουμε στο σπίτι το δεύτερο, το τρίτο ή και το τέταρτό παιδί της οικογένειας είναι ένας μάταιος αγώνας «να μην αλλάξει τίποτα» στην καθημερινότητα των μεγαλύτερων παιδιών. Κάτι τέτοιο, φυσικά, είναι ανέφικτο και μια τρικλοποδιά που οι ίδιοι βάζουμε στον εαυτό μας.

Αντ’ αυτού ας καλωσορίσουμε την αλλαγή που θα φέρει σε όλα τα επίπεδα κάθε νέο μέλος που έρχεται στην οικογένεια και ας ενδυναμώσουμε τόσο τις σχέσεις μεταξύ των μελών της που θα μπορούν να διαχειριστούν όλους τους κλυδωνισμούς και τις αναταράξεις που -φυσιολογικά- θα εμφανιστούν.

Αυτό θα πει οικογένεια

Αν η οικογένειά σας πρόκειται να μεγαλώσει σύντομα, στο Σεμινάριο για το Νέο Μέλος στην Οικογένεια με τη Ψυχολόγο, Ψυχοθεραπεύτρια και Σύμβουλο Γονέων Attachment Parenting Στέφανη Ναζίρη θα βρείτε όλη την υποστήριξη και την αυτοπεποίθηση που χρειάζεστε για να σταθείτε στη νέα αυτή πρόκληση με αισιοδοξία και εμπιστοσύνη ότι όλα θα πάνε καλά.

Σημαντική Σημείωση: Οι πληροφορίες αυτού του ιστότοπου προορίζονται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν πρέπει να υποκαθιστούν τις ιατρικές συμβουλές του γιατρού, του παιδίατρου ή άλλου επαγγελματία υγείας.

Σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε: