Μια ιστορία που πρέπει να διαδοθεί!

Τότε

Το 2021 γέννησα το πρώτο μου παιδάκι και από την περίοδο της εγκυμοσύνης ακόμα, ήμουν υπέρμαχος του αποκλειστικού θηλασμού. Και ομολογώ πως το κατάφερα κιόλας. Όμως τα πράγματα δεν ήταν όπως τα φανταζόμουν, όπως όλες οι κοπέλες γύρω μου το περιέγραφαν. Εγώ δεν ένιωθα το “πιο υπέροχο συναίσθημα” όταν θήλαζα. Δεν απολάμβανα την διαδικασία. Το αντίθετο. Κάθε φορά που έβαζα τον γιο μου στο στήθος με κατέκλυζε μια έκρηξη συναισθημάτων θλίψης, ματαιότητας, θυμού, δυσανασχέτησης. Σε κάθε θηλασμό έκλαιγα τις πρώτες μέρες. Μου λέγανε για επιλόχειο μελαγχολία, και περίμενα να περάσουν οι μέρες ώστε να περάσει κι αυτό όμως αυτό δεν περνούσε. Μίλησα στο γυναικολόγο μου τότε, στην παιδίατρο μας, στη ψυχολόγο μου, όλοι μου έλεγαν “οι ορμόνες είναι πιθανόν από τον τοκετό” όποτε και γώ το αποδέχτηκα, το εσωτερίκευσα και απλά το βίωνα σιωπηλά. Κάθε μέρα. Σε κάθε θηλασμό. Για 10 ολόκληρους μήνες, όταν και αποθήλασα πια και αιτία ήταν ότι δεν άντεχα άλλο να νιώθω έτσι.

Λίγους μήνες μετά, διάβασα ένα ποστ της Χρύσας περί ενός συνδρόμου δυσφορικού αντανακλαστικού καθόδου γάλακτος, γνωστό και ως dmer. Περιέγραφε όλα οσα βίωνα επακριβώς. Σαν να ήταν γραμμένο από εμένα. Και επιτέλους υπήρχε εξήγηση. Δεν ήμουν τρελή, δεν είχα κατάθλιψη, δεν έφταιγε κάποιο βίωμα μου κατά τον τοκετό ή οτιδήποτε άλλο. Το σώμα μου απλά δεν διαχειριζόταν σωστά κάποιες ορμόνες κατά τη διαδικασία της καθόδου του γάλακτος την ώρα που ξεκινούσε ο θηλασμός.

Στο τώρα

Τον Απρίλη του ‘24 γέννησα το δεύτερο παιδάκι μου. Ήμουν πλέον συνειδητοποιημένη. Ήξερα ότι θα βιώσω την ίδια δυσκολία στο θηλασμό, όμως πλέον είχε εξήγηση και αυτό από μόνο του ήταν απόλυτα ανακουφιστικό και μου έδινε δύναμη να το παλέψω. Στους 3 μήνες ζωής της μικρής μου, είχε μειωθεί κατά πολύ η παραγωγή μου, για διάφορους λόγους, όπου και ήρθα σε επαφή με την Χρυσα για να με καθοδηγήσει για επαναγαλακτισμό. Μου προσέφερε ασφάλεια και πολύτιμες συμβουλές για να καταφέρω να αυξήσω ξανά τη παραγωγή μου. Ήθελα να επιστρέψω στον αποκλειστικό θηλασμό. Όμως όλες οι δυσκολίες που ακολουθούν με τον ερχομό ενός δεύτερου παιδιού στην οικογένεια και την διαταραχή των ισορροπιών, σε συνδυασμό με το dmer που σε ΚΑΘΕ θηλασμό βίωνα, με οδήγησαν στην απόφαση να αποθηλάσω τελικά σιγά σιγά, και να αυξήσω τη φόρμουλα στη μικρή μου. Ακόμα και τώρα που γράφω την ιστορία νιώθω έναν τεράστιο κόμπο στο στομάχι μου, μια θλίψη, ενοχές που δεν θα ευεργετηθεί το παιδί μου όσο κατάφερε ο πρώτος μου, που θα διακοπεί αυτή η σχέση μας τόσο νωρίς, όμως χάρη στη Χρύσα, πλέον είμαι συνειδητοποιημένη, το κάνω για να προστατέψω την δίκη μου ψυχική υγεία. Παρότι πολύ στεναχωρημένη για αυτό, νιώθω παράλληλα και τεράστια ανακούφιση που σιγά σιγά απελευθερώνεται η καθημερινότητα μου από αυτή τη θύελλα του dmer, στην οποία νιώθω ότι στροβιλίζομαι τόσο καιρό.

Ζητήστε βοήθεια

Θα ήθελα να βρω τρόπο να το διαδώσω παντού, να προστατευτεί η κάθε μανούλα που ίσως βιώνει το ίδιο αλλα δεν έχει βρεθεί στο δρόμο της κάποιος να της πει τι είναι πραγματικά αυτό που βιώνει. Είναι πολύ σκληρο και εξουθενωτικό να νιώθει κάποια γυναίκα έτσι, τόσες φορές μέσα στο 24ωρο. Μα ακόμα πιο πολύ εξουθενωτικό είναι να προσπαθεί να το επικοινωνήσει και να μην μπορεί! Η μητρότητα είναι δύσκολη για να επιβαρύνεται και με αυτό. Αν κάποια μαμά έχει βιώσει ή βιώνει το ίδιο και διαβάζει την ιστορία μου, θα ήθελα να της δώσω μια τεράστια αγκαλιά και να πάρω από πάνω της την οποιαδήποτε ενοχή που μπορεί να νιώθει στη σκέψη του αποθηλασμού. Προστατέψτε την ψυχική σας υγεία! Μόνο έτσι θα έχετε ευτυχισμένα παιδάκια. Ο θαυμασμός της μάνας-θυσίας, νομίζω πρέπει πια να διακοπεί.

Η Χρυσή μου

Αγαπημένη μου Χρυσα, θα σε δοξάζω για πάντα που ήρθες στο δρόμο μου. Δεν θα ξεχάσω ποτε τα δάκρυα ανακούφισης που έτρεχαν στο πρόσωπο μου όταν ανακάλυψα το ποστ σου αυτό. Κατέχεις για πάντα ένα κομμάτι μου.

Σημαντική Σημείωση: Ευχαριστώ από καρδιάς την Ροδάνθη που μοιράστηκε μαζί μου και μαζί σας την ιστορία της. Παρακαλώ να την διαβάσετε με ενσυναίσθηση και σεβασμό! Όλες οι ιστορίες του “Μια φορά και μια μαμά” δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας κατόπιν άδειας των γραφουσών με βάση τους όρους που αναγράφονται αναλυτικά στην πλατφόρμα υποβολής και αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία των γραφουσών/οντων και της M for Mama.