Μία ιστορία για το ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο!

Είμαι υψίφωνος, δηλαδή soprano. Σπούδασα στο εξωτερικό και εργάστηκα κυρίως εκεί με ταξίδια τουλάχιστον τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα σε διαφορετικές πόλεις, χώρες, πολλές φορές και ηπείρους. Έχω τραγουδήσει σε μερικά από τα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου, όπως τη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, το Μπολσόι της Μόσχας, την Όπερα της Ρώμης, το Λισέο της Βαρκελώνης κτλ.

Η απόφαση να γίνω μητέρα

Η απόφαση του να κάνω παιδί, ενώ το ήθελα πάντα πολύ μου δημιουργούσε αγωνία και άγχος. Πώς θα συνεχίσω την καριέρα μου; Τι μητέρα θα γίνω; Η κριτική από τον χώρο της δουλειάς μου – αν κάνεις παιδί και δη πάνω από ένα δε θα μπορείς να συνεχίσεις – αλλά και από τον στενό οικογενειακό και φιλικό κύκλο – τι οικογένεια θα είναι αυτή, πότε θα σε βλέπει το παιδί – έκαναν την απόφαση μου όλο και πιο δύσκολη.

Τελικά, άλλα έμελλε να είναι τα θέματα που θα με απασχολούσαν, καθώς όταν αποφασίσαμε να κάνουμε παιδί μεσολάβησε μία εξωμήτριος κύηση και μία επείγουσα επέμβαση, ο καρκίνος, οι χημειοθεραπείες και ο θάνατος της νεότατης, χαρούμενης και γεμάτης ενέργεια μητέρας μου και η υπογονιμότητα. Τρεις αποτυχημένες εξωσωματικές, τέσσερα χρόνια προσπαθειών, πέντε εμβρυομεταφορές, άπειρες ορμόνες, ό,τι επεμβατική και μη εξέταση μπορεί κανείς να φανταστεί, απαράδεκτες συμπεριφορές γιατρών και το πόρισμα «Είσαι πολύ πιο υπογόνιμη από ότι θα έπρεπε για την ηλικία σου, πολύ πιθανό να μην κάνεις ποτέ παιδί. Η μόνη λύση τα ξένα ωάρια».

Ώσπου γνώρισα τους γιατρούς μου Θέμη και Σπύρο Μαντζαβίνο που με ενσυναίσθηση και απίστευτη ψυχολογική στήριξη μας βοήθησαν και συλλάβαμε με φυσικό τρόπο την πρώτη μας κόρη. Τώρα είμαι έγκυος στη δεύτερη! Ο τοκετός ήταν η πιο ωραία εμπειρία της ζωής μου, ωστόσο δεν αποφύγαμε την ΜΕΝΝ για παροδική ταχύπνοια. Ο αποχωρισμός από το παιδί σου μόλις το γεννήσεις είναι τραυματικός.

Όλο αυτό το διάστημα των προσπαθειών οι ορμόνες των εξωσωματικών επηρέασαν την ψυχολογία μου, το ίδιο και το πένθος για την μητέρα μου. Ωστόσο, η δουλειά ενός λυρικού καλλιτέχνη είναι πρωταθλητισμός, όπως αυτή των αθλητών. Στον τομέα της λυρικής τέχνης που κανείς νομίζει πως είναι εκλεπτυσμένος, γεμάτος συναισθήματα, δεν υπάρχει χώρος για συναίσθημα κι ενσυναίσθηση, παρά μόνο στυγνός επαγγελματισμός. Ο Covid19 με τα κλειστά θέατρα επί ένα χρόνο και παραπάνω ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Ένιωθα ότι τα έχασα όλα και όλα αυτά δίχως ένα παιδί στην αγκαλιά μου. Τίποτα δεν είχε μείνει όρθιο, πάρα μόνο η στήριξη του συζύγου μου.

Η ζωή στα παρασκήνια μιας μαμάς soprano

Ο ερχομός του πρώτου μας παιδιού τα άλλαξε όλα! Μαζί του ήρθε και μία νέα φάση στη ζωή μας, νέα δύναμη, καινούριες ανεπανάληπτες εμπειρίες. Η πρώτη μου συναυλία μετά την γέννα ήταν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών όταν η μικρή μου ήταν μόλις επτά εβδομάδων. Κανείς στο κοινό δε θα φανταζόταν πως η σοπράνο με την εντυπωσιακή τουαλέτα και τα αληθινά διαμάντια επί σκηνής, στο διάλειμμα στο καμαρίνι κάνει άντληση για το γάλα του μωρού … «Ωχ λερώθηκε το φόρεμα, πώς θα βγω έτσι;» Τελικά κανείς δεν το παρατήρησε😊

Το πρώτο μας ταξίδι με μωρό για δύο μήνες δουλειάς ήταν στη Ζυρίχη όταν η Άννα ήταν τεσσάρων μηνών. Θηλασμός με την περούκα και make up στα καμαρίνια και εγώ γρήγορα να ξαναβγαίνω στη σκηνή για την δεύτερη άρια της Βασίλισσας της Νύχτας από τον Μαγικό Αυλό του Μότσαρτ, μια από τις πιο δύσκολες άριες που έχουν γραφτεί ποτέ. Η μικρή μου όταν έφευγα έκλαιγε. Μόλις άκουγε το τραγούδι μου από τα ηχεία ηρεμούσε και κοιμόταν. Πρόσφατα είχα μία από τις πιο εντυπωσιακές εμπειρίες της ζωής μου. Τραγούδησα στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο μπροστά σε 13.500 κόσμο στο πλευρό των θρύλων της Όπερας Πλάθιντο Ντομίνγκο και Χοσέ Καρέρας έγκυος στον πέμπτο μήνα και το απήλαυσα πάρα πολύ!

Οι περισσότερες συναδέλφισσες μου παγκοσμίως είτε δεν κάνουν παιδιά, είτε μόνο ένα, γιατί όντως είναι δύσκολο να είσαι σε τοπ φόρμα με παιδιά. Αλλά από τότε που έγινα μαμά, έγινα πιο ευτυχισμένος άνθρωπος και καλύτερη καλλιτέχνης, η επίδοση μου ανέβηκε, γιατί μετατοπίστηκε το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου από την σκηνή στο σπίτι και αυτό σε απελευθερώνει, σου δίνει άλλη δύναμη να συνεχίσεις. Βλέπεις αλλιώς τη ζωή πάνω και κάτω από την σκηνή 😊

Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο!

Φυσικά και δεν είναι όλα εύκολα, χρειάζονται προτεραιότητες, αντοχές και ευελιξία, αλλά τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο! Η πυξίδα της ζωής μου πλέον είναι το ότι είμαστε αντικαταστάσιμες σε οποιονδήποτε ρόλο της ζωής μας εκτός από αυτόν της μητέρας. Ωστόσο δεν υπάρχει τίποτα πιο εμπνευσμένο από το να βλέπει ένα παιδί την μητέρα του χαρούμενη να κάνει αυτό που αγαπάει!

Όλα αυτά δε θα τα είχα καταφέρει χωρίς τη βοήθεια της M for Mama μέσα από τα σεμινάρια, τις απαντήσεις σε κάθε ερώτηση, την εμψύχωση, αλλά κυρίως τον γεμάτο ενσυναίσθηση τρόπο που αγκαλιάζει κάθε μανούλα🙏❤️😊

Σημαντική Σημείωση: Ευχαριστώ από καρδιάς την μαμά της Άννας που μοιράστηκε μαζί μου και μαζί σας την ιστορία της. Παρακαλώ να την διαβάσετε με ενσυναίσθηση και σεβασμό! Όλες οι ιστορίες του “Μια φορά και μια μαμά” δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας κατόπιν άδειας των γραφουσών με βάση τους όρους που αναγράφονται αναλυτικά στην πλατφόρμα υποβολής και αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία των γραφουσών/οντων και της M for Mama.