Η ιστορία της Γιώτας

Η Γιώτα είναι μία από αυτές τις μαμάδες-μαχήτριες. Όχι ότι οι υπόλοιπες δεν είμαστε αλλά το να βρίσκεσαι αντιμέτωπη με τον καρκίνο λίγο αφότου γέννησες μπορεί να σου ανατρέψει όλη τη ζωή και την κοσμοθεωρία σου. Θα τα διαβάσετε όμως καλύτερα από εκείνη, όπως τα αποτυπώνει με τον μοναδικό τρόπο που τα βίωσε θέλοντας με αυτό το μοίρασμα να δώσει δύναμη σε κάθε μαμά εκεί έξω που παλεύει να μείνει υγιής και να βρεθεί ξανά δυνατή δίπλα στο μωρό της.

Αυτή τη στιγμή, σας γράφω από ένα μικρό δωματιάκι που μένω τον τελευταίο μήνα μακριά από τον άντρα μου κ το ήδη 6 μηνών μωρό μου. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Όλα ξεκίνησαν όταν το μωρό μου ήταν 2,5 μηνών

Μόλις είχα βγει από τη φάση του νεογέννητου, και είχα σταματήσει να παλεύω, όπως κάθε νέα μαμά με όλα αυτά που μας απασχολούν στη αρχή… θηλασμός, ύπνος, κιλά εγκυμοσύνης ,περισσότερες ώρες στο σπίτι , αυτοκριτική, τύψεις και αλλά πολλά. Κάπου εκεί, στους 2,5 μήνες, έλεγα ότι κάπως βρήκα τον εαυτό μου κ τους ρυθμούς μου κ σκεφτόμουν να ξεκινήσω με θάρρος και γυμναστήριο και περισσότερες βόλτες με το μικρό μου μωράκι.

Μη θεωρείτε τίποτα δεδομένο

Τότε λοιπόν ήταν η στιγμή που έμαθα ότι έχω μια κακοήθεια στο θυρεοειδή με αρκετά μεγάλες μεταστάσεις. Δεν θα μιλήσω καθόλου για το ιατρικό κομμάτι. Θα μιλήσω για τη δύναμη που δίνει ένα τόσο μικρό πλάσμα να παλεύουμε γι’ αυτό καθημερινά. Όλα όσα είχα εδραιώσει τότε έπρεπε να καταρριφθούν σε μια μέρα. Συγκεκριμένα σε μια νύχτα. Σε εκείνο το βράδυ που έκοψα απότομα με χάπια το θηλασμό τόσο βίαια (θα έμπαινα για χειρουργείο μετά από 5 μέρες), με ένα μωρό που έπρεπε να μην ξανά ακουμπήσει το στήθος μου, με έναν άντρα που είχε πέσει το βάρος της ανατροφής σε εκείνον, κ με μια νέα μαμά που η «δεδομένη» υγεία της είχε πλέον χαθεί.

Πώς είναι να βλέπεις το μωρό σου να μεγαλώνει μέσα από βίντεο

Τρεις μήνες μετά το χειρουργείο κ πλέον είμαστε στην τελική φάση της θεραπείας όπου θα πρέπει να μείνω μακριά από το ΜΩΡΟ ΜΟΥ για ένα μήνα καθώς λαμβάνω ραδιενεργό ιώδιο. Ένας κρίσιμος μήνας όπου το βρεφάκι μου έκανε πολλά άλματα τα οποία είδα μέσα από βίντεο κ φωτογραφίες. Είπε μπα-μπα, φάνηκαν τα πρώτα άσπρα ίχνη του δοντιού της, κάθισε στον πωπό της χωρίς στήριξη. Όλα όσα θα ήθελα να ζήσω κοντά της αλλά δεν μου επιτρεπόταν.

Πόσο σημαντική είναι η στήριξη και η βοήθεια

Χρειαζόμαστε τον άντρα μας να μας επιβεβαιώνει ότι είμαστε μαζί ΚΑΙ για τα δύσκολα, τους γονείς μας που είναι αγόγγυστα εκεί χωρίς να λένε κουβέντα, ΟΜΩΣ χρειαζόμαστε και τέτοιους επαγγελματίες να μας στηρίζουν εξειδικευμένα και ολιστικά. Η Μ for Mama ήταν πάλι εκεί, αφιλοκερδώς να με συμβουλέψει να με υποστηρίξει και να απαντήσει σε ό,τι απορία είχα.  

Κ. Χρυσή ευχαριστούμε για όλα! Νέες μαμάδες χαρείτε την κάθε στιγμή με τα μικρούλια σας, μην θεωρείτε τίποτα δεδομένο, μην γκρινιάζετε για την κούραση σας γιατί φεύγει πολύ γρήγορα! Χαρείτε τα μωρά σας πριν μεγαλώσουν!

Γιώτα μου, σου εύχομαι γερή και σιδερένια και ποτέ ξανά να μη χρειαστεί να αποχωριστείς το παιδάκι σου.

Σημείωση: Ευχαριστώ από καρδιάς τη Γιώτα που μοιράστηκε μαζί μου και μαζί σας την ιστορία της. Παρακαλώ να την διαβάσετε με ενσυναίσθηση  και σεβασμό! Όλες οι ιστορίες του «Μια φορά και μια μαμά» δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας κατόπιν άδειας των γραφουσών με βάση τους όρους που αναγράφονται αναλυτικά στην πλατφόρμα υποβολής και αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία των γραφουσών/όντων και της M for Mama.