Η ιστορία της μητέρας του Αλέξανδρου

Για τη μαμά του Αλέξανδρου δεν ήταν όλα εύκολα από την πρώτη στιγμή που είδε το θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Ήρθε αντιμέτωπη με τα δύσκολα συναισθήματα που συνοδεύουν μια αποβολή μα είναι εδώ σήμερα για χάρη της mformama και όλων των μαμάδων που βρέθηκαν ή θα βρεθούν στη θέση της, για να γίνει ο φωτεινός φάρος στα σκοτάδια τους μέχρι να αγκαλιάσουν κι εκείνες το μικρό τους θαύμα.

Είμαι η μαμά του Αλέξανδρου. O Αλέξανδρος μου πλέον είναι 19 μηνών και παρακάτω ακολουθεί η ιστορία μας.

Τον Αύγουστο του 2021 μένω έγκυος

Πολύ εύκολα και χωρίς προσπάθεια! Όλα πήγαιναν καλά ώσπου την 16η εβδομάδα είχα αιμορραγία, πήγα στο νοσοκομείο και μου είπε ο γιατρός μου ότι είναι όλα καλά και ότι απλά έσπασαν τα «πρόωρα αγγεία». Την 19η εβδομάδα είχα πολύ έντονους πόνους και πάρα την επιμονή του τότε γιατρού μου να μην πάω νοσοκομείο, εγώ πήγα αλλά ήταν ήδη πολύ αργά! Είχαν σπάσει τα νερά μου και είχε κάνει διαστολή ο τράχηλος. Όπως καταλαβαίνετε έχασα τον πρώτο μου άγγελο. Έκλαψα πολύ, πένθησα τον χαμό του όμως δεν το έβαλα κάτω.

Η επόμενη μέρα

Τον Αύγουστο του 2022 μένω για 2η φορά έγκυος. Αλλάζω γυναικολόγο και όλα πήγαιναν πολύ καλά. Προγραμματισμένα κάναμε περίδεση στην 12η εβδομάδα όμως εγώ είχα τρομερό άγχος από το ιστορικό μου. Δεν μπορούσα να χαρώ την εγκυμοσύνη μου γιατί φοβόμουν. Όλα πήγαιναν όμως πολύ καλά μέχρι την 28η εβδομάδα όπου μου σπάνε πάλι τα νερά μου. Πάμε στο νοσοκομείο όπου εκεί έμεινα ακίνητη σε ένα κρεβάτι για 2 εβδομάδες. Θα έμενα για όσο χρειαζόταν! Ακόμη και μέχρι τον 9ο αν ήταν ανάγκη! Δεν κουραζόμουν και δεν στεναχωριόμουν όσο ήξερα ότι το μωράκι μου ήταν καλά.

Η γέννα

Κατά τη νοσηλεία μου, κολλάω ενδονοσοκομειακή λοίμωξη, ανεβάζω πυρετό και στις 30 εβδομάδες και 1 μέρα ο γιατρός μου μου ανακοινώνει ότι πάμε για να γεννήσουμε. Είχα τρομερό άγχος αλλά και πολλή εμπιστοσύνη στον γιατρό μου ότι όλα θα πάνε καλά. Γέννησα λοιπόν έναν κούκλο 1.370 γραμμάρια και 42 πόντους ύψος στις 05/03/24, έμεινε στην μονάδα 54 μέρες και τον πήρα 1η φορά αγκαλιά μου στις 18/04/23.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη μέρα

Από την στιγμή που τον γέννησα ξεκίνησα να κάνω αντλήσεις με το θήλαστρο καθώς ήμουν αποφασισμένη ότι θα τα καταφέρω να τον θηλάσω αποκλειστικά! Εκείνος έδινε μία τόσο μεγάλη μάχη στη μονάδα και εγώ αυτό που μπορούσα να κάνω μόνο, ήταν να του δείχνω την αγάπη μου και να του δίνω ό,τι πιο πολύτιμο για εκείνον για να μεγαλώσει και να έρθει γρήγορα κοντά μας… το γάλα μου! Έτσι και έγινε! Μέχρι και σήμερα ο Αλέξανδρος θηλάζει και εγώ είμαι η πιο ευτυχισμένη μαμά του κόσμου!

Σημείωση: Ευχαριστώ από καρδιάς την μαμά του Αλέξανδρου που μοιράστηκε μαζί μου και μαζί σας την ιστορία της. Παρακαλώ να την διαβάσετε με ενσυναίσθηση  και σεβασμό! Όλες οι ιστορίες του «Μια φορά και μια μαμά» δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας κατόπιν άδειας των γραφουσών με βάση τους όρους που αναγράφονται αναλυτικά στην πλατφόρμα υποβολής και αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία των γραφουσών/όντων και της M for Mama.